Sw. Patronka

Sw. Elżbieta pochodzi z królewskiego rodu wegierskiego. Andrzeja II, króla Wegier i Gertrudy von Andechs - Meran, siostry św. Jadwigi Sląskiej. Sw. Elzbieta urodziła się w 1207 roku w Bratyslawie. Została przeznaczona na przyszłą żonę dla Ludwika, syna Hermana, langrafa Turyngii. Malzenstwo okazalo sie nadszczęśliwe.

Elżbieta w pełni mogła uczestniczyć w dziełach miłosierdzia, brać udział w nabożeństwach i przestrzegać przepisanych postów.

11 września 1227 roku umiera Ludwik podczas wyprawy krzyżowej. Elżbieta opuszcza zamek Wartburg i osiedla się w Eisenach. Ostatnie lata spędzłla w skrajnym wyrzeczeniu i ubóstwie. Zamieszkała w szpitalu - mnożyła działalność dobroczynną, podwajała modlitwy i umartwienia, bez reszty oddała się posłudze chorym i biednym.

Zycie wewnętrzne Elżbiety było pełną realizacją ewangelicznej miłości Boga i człowieka.

Zmarła w nocy z 16 na 17 listopada 1231 r mając zaledwie 24 lata. Wkrótce po śmierci w dniu 27 maja 1235 roku została kanonizowana.

(Zaczerpnięto z http://www.elzbietanki-roma.eu)